Op 16 Mei 2007 was het weer zover.
We vertrokken met  2 caravans naar Spanje en omdat we niet via de tol wilden zijn we geheel binnendoor gereden. We hadden hier 3 dagen voor uitgetrokken want op Zaterdag 19 Mei zou de rest (5 mannen en 2 vrouwen) arriveren.
Heerlijk die binnendoor wegen en geen tol;-) Thea had een mooie route uitgestippeld met mooie campings onderweg, wat wil je nog meer.
Op de derde dag was het heerlijk om aan te komen op de camping in ‘L Escala alwaar we ook voor de anderen, 3 huisjes hadden gehuurd.

Dus de voortenten er aan en luieren, het duurt toch nog een dag voor ze komen.
Maar helaas, even daarna om 17.00 uur gaat de telefoon. Joop, we kunnen geen Formule 1 meer vinden waar we kunnen slapen, alles is vol. Hebben jullie voor 5 man slaapplaats?
Nee die hebben we niet maar gaan wel wat regelen, gelukkig was er al een huisje beschikbaar. Kost wat extra maar dan heb je ook een slaapplaats.

De avond was lekker warm dus goed om uit eten te gaan bij het restaurant port de Rei
‘L Escala (hier is de duikstek zeer mooi, bergje wat uit de zee komt).
Om 20.00 uur liepen we van de camping maar het restaurant. We zaten net en wie komen daar al binnen, ja hoor Joop en Nico dus aanschuiven met die hap.
Nadat we goed gegeten hadden ging het onder de weg door, langs de duikschool Mateuadive (vulstation), weer richting de camping.
3 uur later kwam de rest en de volgende dag was Wanda er ook (die was met het vliegtuig).

Zoals we heel gewoon zijn gaan vinden met bakker Joop in ons midden, zorgde hij ervoor dat er elke ochtend weer ontbijt klaar stond. En zoals gewoonlijk zochten we ook elke avond weer een slachtoffer om het avondmaal te bereiden.

Zo konden we dan op Zaterdag 19 Mei toch nog een duik maken en de duikstek werd, je raad het al, Port de Rei. De buddy indeling werd gemaakt door Nico. Ik zou met Joop duiken maar ja, bij alle eerste duiken wordt wel eens iets vergeten. Monique haar lood lag nog op de camping dus ging Ed met ons mee (de duik duurde 53 minuten en we zijn maar op 17.3 meter geweest). En ja hoor, ik moest koken dus werd het BBQ.

Na deze dag werd er elke andere dag een duikleider aangewezen door de duikleider van de vorige dag om weer een buddy indeling te maken. Zo kwam bijna iedereen aan de buurt.

20-5. Ik had een off-day, ze zijn naar Begur Su Tuna gegaan. Ook hier is het heel mooi maar je mag er maar duiken tot 31 mei i.v.m. de boten die hier naar toe komen.
In de namiddag zijn ze naar Mongobaai geweest, dit is het strandje bij de camping, je moet hier ongeveer 1 kilometer zwemmen om op grotere diepte te komen maar het is er best mooi. Naaktslakken, Sepia’s en volop vis en mooie begroeiing. Voor deze avond was Jan aan de beurt, Pannenkoeken.

21-05. We zijn de eerste duik gaan maken bij de Port de Rei. Voor de tweede duik (Bootduik) zijn we met Mateuadive naar Baix De Cols gegaan. En Monique vond dit een geweldige ervaring! Een mooie duikstek met wat grotten en Gorgonen (groene en rode) veel steenvis en inktvis. En nu was Nico de kok, het werd Macaroni ala himself (zeer lekker).

22-5. Op deze dinsdag zijn we naar Les Cambres gegaan (ook weer een bootduik), met een hele mooie grote grot waar je om de berg heen kon zwemmen. Ook daar weer veel inktvissen, veel steenvissen, een groene zeester en mooie begroeiingen. In de middag maar weer naar Port de Rei. Proberen het wrakje te vinden, niet gevonden maar wel een mooie duik. Moesten wel weer effe over het net heen.
Deze keer waren Patrick en Ed aan de beurt om hun kookkunsten te vertonen. Pasta met spinazie, kaassausje en volgens mij vis. Moet zeggen, het smaakte uitmuntend.

23-5. Om 9 uur gingen ze de boot op. Op naar La Medaxica, de eilanden voor L’ Estartit. Hier zoals gewoonlijk, omdat het een natuurreservaat is, met zeer grote zeebaarzen!!! Het stenen dolfijntje in de grot, heel veel andere vissoorten en mooie Gorgonen.
Jan kon niet mee, die was zijn kinderen aan het ophalen van het vliegveld. En ja hoor, ik was ook lekker blijven uitslapen.  
Na middag Tamarin eigenlijk zouden we naar Aqua Blava gaan maar hebben het plaatsje niet gevonden en dus hier maar gedoken wat toch ook een wereldse plek moest zijn we hebben meer op ons kop gestaan Nico zijn vinnen uitgetrokken Kopeltje duikelen en nog meer uit verveling dit heeft 65 minuten geduurd en we zijn op 14 meter geweest.
Na de duik effe gauw naar de winkel voor het BBQ vlees en de vis (Zalmforellen) en de nodige andere versnaperingen. Zoals je al snapt, ik kookte weer.

24-5. Om 10 uur vertrokken naar Begur Su Tuna, daar waar ik op 20-5 mijn off-day had was het nu Patrick die toch niet mee gedoken heeft. Patje, ook jij in het vervolg met de kippen op stok hoor. Wij hebben op deze duikstek echt onze ogen uitgekeken, geweldig.
In de namiddag naar Aqua Blava, onderweg wisten we nog wel een vulstation en op de duikstek een goed restaurant. Wat wil je nog meer. Het restaurant was open maar het vulstation was gesloten dus zijn Nico en ik op zoek gegaan naar een ander vulstation. Jawel, we hadden er één gevonden maar ze wilden sommige flessen niet vullen (over datum, de keuring mag daar maar 3 jaar zijn). Wij terug naar het restaurant, dan maar geen duik. Toch weer heel goed gegeten of niet Patrick? Jezus waar is die nou. Kijk hij ligt te slapen in zijn  auto. Na het eten terug naar ons vulstation bij de camping. Zij vulden wel, ja geld is geld.
Deze avond hadden Wanda en Monique zich opgeworpen als keukenprinsessen. Zij hadden gekozen voor Nasi, lekker was het meiden, shapo, de Indo is er niets bij.
Nico zocht net als de meeste andere een keer vroeg zijn strobaal op. Niet zo als het hoort want normaal zegt hij tegen zijn slapie deze drinken we liggend op.
Een paar gingen nog even door zie volgende dag.

Volgende dag 25-5 Wanda voelde zich niet zo lekker (Stikstof verzadiging???). Joepie weer een bootduik, nu naar Illa Farriola. Een stek om ook je ogen uit te kijken. Mooie grote grot en 2 bergjes los van het vaste land in zee en geen andere boot te bekennen. Ook hier weer hetzelfde, zeer mooi moet ik zeggen. Dit was ook de laatste duik voor de groep want de volgende dag ging het grootste deel weer naar huis. Nu alles nog drogen en de inwendige mens verwennen met een drankje. ‘s-Avonds was Jan weer aan het kokkerellen, garnalen in de wok om 17 uur en een overheerlijk broodje hete kip om 20 uur.

De grootste drukker was dit jaar jaaa hoor ik zelf niet een keer afgewassen maar wel de 15 zalmforellen schoongemaakt voor de BBQ

De volgende morgen vertrok de meute om 6 uur in de ochtend naar huis.
Om 10 uur hadden wij onze biezen gepakt, de camping betaald en waren op weg naar
L’ Estartit. Hier zijn we nog gebleven tot woensdag 30-5 en toen moesten ook wij weer naar huis.

het is zeker voor herhaling vatbaar!  Tot volgend jaar dan maar weer Gr Theo!

Dit jaar is er wederom een groep van 7 man naar Bonaire gegaan. Voor sommige was dit de eerste keer en daardoor ook wel spannend. Andere hadden de trip al meerdere malen gemaakt en die wilde wel eens wat meer. Zoals gewoonlijk kwamen we rond 3 uur s’morgens aan in het resort. Alle kamers waren werden verdeeld en al snel lagen de meeste in hun kamer om de volgende dag vroeg bij het duikcentrum te staan.

Na een ontbijt gingen we ons melden bij het duikcentrum. Alles was nog steeds hetzelde en vertrouwd dus binnen redelijke tijd lagen we al in het water. Hierbij was het nog lastig om de juiste hoeveelheid lood te bepalen mede door de lichte stroming die er stond. Tijdens deze proefduik zijn de fototoestellen niet meegegaan. Het huisrif ziet er aan de rechter kant goed uit. Alleen er zijn mooiere duikstekken op Bonaire.

Na de duik hebben we gegeten om vervolgens Andrea II te bezoeken. Bij deze duikstek is het makkelijk te water gaan en het rif loopt rustig naar 10 meter. Hierna komt de drop-off naar 25 meter. Tijdens deze duiken kwamen we al direct een schildpad tegen. Verder nog een franse keizervis, hagedisvis, pauwoogbot en veel soorten koraal gezien.

De tweede dag was het water bij het huisrif zeer onrustig. Dit had weer als voordeel dat het rustig kon zijn bij de duikstekken die zich aan de zijkant van het eiland bevonden. We zijn hierom naar Red Slave gereden om daar de omstandigheden te controleren. Er kwam net een buddy paar uit het water en de golfslag was minimaal. Een jaar geleden hebben we op dezelfde plek gestaan en toen was duiken hier onmogelijk. Met deze kennis is besloten om de duik te gaan maken. Omdat er op deze stek weinig wordt gedoken was de kans aanwezig om grotere dieren tegen te komen. We begonnen met een groepfoto.

Na deze foto was het op naar de flamingotong. Afgelopen jaar heb ik naar deze slakken gezocht en met geluk kwam ik er twee tegen. Bij deze vakantie leek het erop of je ze overal zal. Na een aantal minuten in de duik - we zatten toen op 20 meter - zagen we op 30 meter diepte een adelaarsrog langszwemmen. Hopend op een betere foto is hier verder geen aandacht aan besteed. Na 30 minuten keerde we om om over het zand terug te gaan. Hier kwamen we al gelijk een pijlstaartrog tegen. Deze lag op het zand van de zon te genieten. We verstoorde het beest wel aangezien die niet veel later wegzwom.

Een paar minuten later zagen we recht van ons - op een diepte van 6 meter - een gevlekte adelaarsrog langszwemmen. Om een mooi plaatje te schieten wilde ik met het beest meezwemmen. Echter met de snelheid en de schoonheid waarmee dit beest door het water zwom was het snel duidelijk dat ik het moest houden bij een drietal foto’s. Na de duik zijn we nog wat wezen snorkelen op het rif en hier zagen we heel wat verschillende soorten vis.
De Hilma hooker is zeker een wrak dat de moeite waard is om te bezoeken. We hebben s’morgens een duik gemaakt met het idee om het schip te s’avonds nogmaals te verkennen. Tijdens deze duik zijn we bij het voorsteve begonnen om daarna rustig - via het ruim - naar de achtersteve te zwemmen. In het ruim zat wel een zeepaardje, echter deze bleek van hard plastic te zijn.

Om het schip heen zwemt trapoen en het schip zelf huisvest veel klein grut. We zwommen rustig naar de kant toe tijdens het maken van de veiligheid stop. Tijdens deze tocht kwamen we vele soorten koraal tegen en een tweetal kreeftachtigen. Na de duiken waren we benieuwd wat we s’avonds zouden tegen komen.

De eerste nachtduik was bij Pink Beach. Met enkelt een lamp en de sterrenhemel als verlichting gingen we te water. Tijdens zo’n nachtduik ziet alles er net even anders uit. Het zicht is minder vanwege de duisternis en de beesten zijn actiever. Onderweg hebben we nog een Octopus gezien en een mooie helm kreeft. In het tweede deel van de duik kwamen we tussen een school irritante, kleine rode krioelende wormen te zitten. Dit zijn dezelfde beesten die je ook in nederland ziet tijdens een nachtduik. Omdat bepaalde vissen op deze beesten jaagde moest je niet vreemd opkijken als jij ineens als prooi werd gezien. Na de duik nog even nagepraat en daarna richting het resort gereden. Daar hebben we genoten van een lekker stuk vlees en van enkele beroemde Bongo shakes.
De dagen daarna zijn 1000 Steps en White Slaves aangedaan. We hebben tevens de stekken Rock Pile en Ebo Reef bezocht op klein Bonaire. Tijdens deze duiken zijn verschillende schildpadden en pijlstaartroggen gezien. De laatste duik op Klein Bonaire was tevens de 200-ste van Nico.

Na Alice in Wonderland hebben we s’avonds nog de Hilma Hooker bezocht. Vooraf was een maximale duiktijd van 45 minuten afgesproken en geen deco duik. We begonnen bij het achtersteven. Door deze keuze leek het een kompleet andere schip. Tijdens deze duik kwamen we nog een zeebaars tegen van dik een meter. Verder waren de trapoens nergens te vinden. Mogelijk dat de op jacht waren.

De laatste dag zijn we naar Washington park gereden. Hier is de laatste duik gemaakt bij Boka Bartol. Dit gedeelte heeft sinds de laatste storm veel geleden. Echter deze duikstek heeft zo zijn charmes. Onderwater kom je in een tuin terecht met rotsblokken van zo’n 3 a 6 meter hoog.

Tevens kan je flinke waaiers zien. Na dik een uur was voor ons de duik over. Na de duik zijn we verder gereden door het park om hierbij de flamingo’s, leguanen en andere roofvogels te fotograferen.

Wederom een geslaagde vakantie met een leuke groep. Echter na 3 maal Bonaire wordt het nu weer eens tijd voor een andere top locatie.